Clubmatch en meer.

Een aantal weken geleden ben ik op een donderdagmiddag met de honden naar het Rozendaalse veld gegaan. Ik mocht de auto van Rob lenen. En dit keer ben ik eens NIET de camera vergeten. Ik heb een aantal filmpjes gemaakt van hoe Amy met Aike dolt! Rob is zo lief geweest ze voor mij te monteren met een swingend muziekje eronder.

En natuurlijk heb ik ook 'gewoon' een aantal foto's gemaakt.

Amy lijkt hier groter dan Aike

zo kloppen de verhoudingen weer

Snoepjes??

klaar om Aike op te vangen!

samen in de kattenbak

En op 6 april was het dan zover! De clubmatch van de NVSW in Zutphen. We moesten er voor 9.45 uur zijn, dus zijn we rond 9 uur vertrokken. We waren ruim op tijd om ons te melden en aan de hand van het programmaboekje witen we dat we in ring 2 moeten zijn voor de keuring. Op een hoek was nog mooi plek om de bench en onze stoeltjes neer te zetten. En toen was er koffie!

een mooi stekje achter de jurytafel

Het is mooi om te zien hoe de mensen met hun honden rondlopen, sommigen een beetje aarzelend, anderen vastberaden. Na de koffie gingen we op zoek naar Willy en Monique met Saar, want zij moesten natuurlijk in dezelfde ring. VOor hen was het de eerste show, dus hebben we hen een beetje op weg geholpen. Om exact 10 uur werd de dag geopend. 

De jeugdklasse waarin de Leafkes zaten begon direct om 10 uur, dus we konden meteen de ring in voor een eerste ronde. Er waren 22 teven in deze klasse, startend bij nummer 180. Saar had nummer 199 en Amy 201, dus we mochten daarna nog een hele poos buiten de ring wachten tot wij aan de beurt waren. 

het wachten kon beginnen

De keurmeester nam rustig zijn tijd en na ruim een uur waren we dan toch aan de beurt. Saar natuurlijk eerst. Ze deed het geweldig goed, ondanks Monique's zenuwen. Ook Amy liet zich van haar beste kant zien. Ze liep netjes naast me mee, liet zich zonder problemen betasten, bleef redelijk goed staan (al deed ze dat een paar minuten voordat we de ring ingingen beter) en was gewoon super.

rustig op je beurt wachten

nog steeds wachten

Amy laat zich rustig betasten

stukje draven

Hoezo Frans staan??

Omdat wij de laatsten waren, wisten we ook vrijwel meteen de uitslag. Amy kreeg een ZG, Saar een U. Monique mocht dus nog een keer de ring in met de andere honden met een U. Helaas mocht ze niet tot de laatsten blijven, maar toch een geweldig resultaat. Ook de reuen, die op dezelfde tijd de ring in moesten, scoorden alledrie een U .Maar helaas werden ook zij niet geplaatst. Wel een super uitslag voor deze Leafkes! 

Amy's keuringsrapport:
Vriendelijk en open teef. Prima rasbeeld, Ze toont wat kort in lichaam, Prima hoofd. Goede oren. Mooi donker oog. Goed gebit. Schouderblad ligt wat recht, daarom toont de hals wat kort.Goede ribben. Ze mocht iets meer voorborst hebben. Passend beenwerk. Voorvoeten wat Frans Uitmuntende vacht, goede bossige staart. Gangwerk houdt wat in achter. Staart wordt vrolijk gedragen.
Al met al een mooi rapport, enkele punten zijn ook terug te vinden bij de ouders, andere gaan we aan werken. O.a. het gangwerk gaat beter worden, door te oefenen met lopen aan de fiets of aan de step.

Tijdens deze dag konden we ook de honden laten meedoen met een onderzoek naar PDA (open ductus mitralis). Daarvoor moesten we 'even' langs de mensen van de Universiteit van Utrecht, die het volledige DNA-onderzoek gaan uitvoeren. Wij zijn om 13.15 uur in de rij gaan staan en om 14.30 uur was ik met Amy aan de beurt. Voor de meeste honden duurde het onderzoek en het bloedprikken zeker 5 minuten, Amy was binnen 3 minuten klaar. Zij had helemaal geen moeite met luisteren naar haar hart en het prikken heeft ze waarschijnlijk niet eens gevoeld, omdat er een studente voor ons stond met lekkere brokjes, die ze continu aan Amy voerde. Eindelijk is die vraatzucht eens ergens goed voor!
Na dit onderzoek hebben we afscheid genomen van Willy, Monique en Saar en zijn we naar huis gereden, waar Aike met smart op ons zat te wachten.

Ietwat onscherp, maar toch een mooi plaatje

Het was weer een drukke dag, maar we hebben veel plezier gehad met zijn allen. Volgende ontmoetingsmoment: de fokkersdag op 1 juni En dan is Shaan er ook bij.

Jarig!

Vandaag zijn de Leafke-honden 1 jaar geworden. Gefeliciteerd allemaal. Voor de honden zal de dag als iedere ander zijn, maar voor ons mensen is het toch wel speciaal.
Vorig jaar was ik er bij toen ze geboren werden. Geweldig om mee te mogen maken. En nu zijn ze alweer 1 jaar oud! De tijd vliegt.

Jarig Jetje!

Helaas moest ik vanmorgen eerst werken, maar vanmiddag hebben we met Brigitte een eind gelopen bij Rhederlaag. En wat een feest is dat. Twee ballen mee, 1 voor Floran en 1 voor de andere honden. Brigitte gooide de bal voor Imre en die stoof er samen met Guusje achteraan. Imre wint het meestal wel van Guusje en anders pakt ze de bal even later toch af. Hetzelfde doet Amy bij Aike. Alleen lukt haar dat echt niet bij een bal, die laat hij zeker niet los. Jammer genoeg probeert hij de bal altijd wel te slopen. Dus moest ik hem, als hij het al een keer won van Imre, met ferme stem en veel aanmoedigingen inroepen en daarna de bal uit zijn bek wrikken. Zeker omdat Amy en Imre om hem heen staan te blaffen en de bal willen afpakken en het dus nog moeilijker voor hem wordt om de bal los te laten.

Een tweede bal is prooi voor Aike

Aike heeft de bal, Imre in de achtervolging

Amy staat weer op Aike te blaffen

Brigitte gooide de bal ook regelmatig in het struikgewas. Aike dook er dan enthousiast achtern, maar blijkt echt niet te kunnen markeren, want hij zocht meestal niet op de juiste valplaats. En dan was het voor Imre een koud kunstje, soms met een beetje dirigeren door Brigitte, om de bal te vinden en te apporteren. Grappig is dat Guusje om Imre heen staat te springen en blaffen en Amy doet dit bij  Aike. Een gezellige boel dus!

Amy of Imre?

Imre wordt op de bal gedirigeerd.
Floran was al op de fluit bij Brigitte komen zitten.

Hier heeft Aike toch een keer de bal gevonden.

Waar blijft die bal nou??

Aike heeft de bal zien vallen, Amy en Imre volgen.

Amy kijkt eerst waar alle honden heen schieten

Floran alert als altijd

Guusje in galop

Al met al hebben we een heerlijk rondje gelopen, waren de honden moe (behalve Aike) en lekker vies (vooral Aike en Imre).Ach, straks even de stofzuiger door het huis, dan is het zo weer opgeruimd.
En natuurlijk is morgen de verjaardag voorbij, maar gaan we gewoon op dezelfde voet door. Gewoon omdat we gek zijn op onze honden! En we zoveel liefde van ze terugkrijgen..

Met een bot in de bek, klaar om te drogen en uit te rusten

Na de knipbeurt iets minder vies!

yippee-ki-yay

Het was koud en er waaide een snijdende wind uit het noordoosten (hoorde ik op de radio!!), maar ik had de auto voor de deur, Amy was niet meer loops, dus.....lekker naar het park!
Aike ging he-le-maal los en Amy had moeite om hem bij te benen/poten.

RENNEN!!!

De wind in de billen

Amy wacht even af....

Amy kan Aike best wel bijbenen, ze springt losjes mee over de slootjes, maar als ze even een pauze moet nemen om te plassen of poepen, komt ze niet meer bij en wacht gewoon af tot hij weer bij mij terug komt. Slim hondje, toch!

Er is overigens genoeg te doen, want er zitten een heleboel ganzen en meeuwen op en bij het water. Er wordt ook weer veel poep gegeten, ik hoop dat Amy er nu beter tegen kan dan vorig voorjaar. (Zie  Juni 2012 het stukje "Ganzenpoep")


Natuurlijk lokt het water enorm, ondanks de kou. Beiden duiken door een ondieper deel naar een klein zandstrandje en doen zich tegoed aan nog meer ganzenpoep. Ik ben maar doorgelopen en na enkele tellen hoorde ik weer het geroffel van de pootjes ten teken dat ze achter me aan kwamen. Toch fijn, een staBIJ.

even een slokje ijswater

Aike waagt de sprong

Amy er natuurlijk achteraan

Samen aan de ganzenuitwerpselen, wat een feest :-(

Amy vond dit bruggetje een beetje eng, maar samen met Aike niet meer.

Helaas was de grond niet zodanig bevroren dat de honden schoon bleven. Moe waren ze wel na dit rondje van krap 40 minuten, maar dat vind ik dus niet vreemd! Het was helemaal top en nu liggen ze lekker te drogen en uit te rusten.

Eigenlijk nog niet genoeg gerend

Modderhondje

Ik lig net lekker.....

Lekker luieren....

Toch niet gemist...!

Hert weekend van 25 t/m 28 januari hadden we een huisje gehuurd bij Landal Lommerbergen in Reuver Limburg. De honden mochten natuurlijk mee.
De eerste dag waren beide een beetje onwennig, andere bench, ander kleedje, ander plekje. Maar vanaf zaterdag hadden ze toch hun draai gevonden. Vooral omdat er via het grote raam heel veel te zien was buiten. En zeker vanaf het moment dat we brood voor de vogels hadden gegooid.

Aike houdt de vogels scherp in de gaten

Amy wil ook wel graag buiten kijken

Niet weg te slaan bij het raam

Ook het aansteken van de open haard was het bekijken meer dan waard. Wel een beetje eng, dat geknetter!

Waar komt dat geluid vandaan?

Baas, wat doe je daar?

Een aantal weken geleden werd Amy's zusje Saar loops. Bij Amy tot op heden geen tekenen, behalve dat ze in diezelfde periode erg veel haar vulva aan het likken was. Dus eigenlijk dacht ik dat ik het wellicht gemist had, dat Amy het een beetje verborgen had gehouden. Maar vandaag bleek, dat ik het bij het verkeerde eind had. Toen ik haar even in de bench wilde doen, omdat ik naar boven moest, zag ik een druppeltje bloed op de grond liggen. En ja, dit kwam bij haar vandaan. Omdat ik niet zo'n poetser ben en ik geen zin heb om de hele dag achter haar aan te lopen, heb ik haar een 'periode'broekje aangedaan. Vond ze eerst niet geweldig, maar ze ging er toch mee in de mand liggen om te slapen. Later heeft ze nog wel een paar keer tegen de deur en de kast geschurkt om het misschien alsnog uit te kunnen doen. Maar dat lukt echt niet.

Hmm, jij ruikt bijzonder!

Aike heeft wel even gesnuffeld, maar heeft verder geen belangstelling getoond. Ben benieuwd hoe andere reuen gaan reageren. Kan voorlopig nog geen kwaad, gelukkig!

Sneeuwpret

Op 24 januari met Amy voor controle van haar ogen naar de dierenarts geweest, was allemaal prima in orde.

Omdat ik ze nu allebei in de auto had, (met dank aan Rob voor het lenen van zijn bolide) meteen even doorgereden naar Sascha dierenspeciaalzaak om ze te wegen. Aike weegt 20,7 kg, Amy weegt 16,8 kg. En natuurlijk gaan we daar niet met lege handen weer weg^^ Even wat lekkers ingekocht voor ons weekendje Limburg.

Sneeuw levert toch altijd mooie plaatjes op. Helaas vergeet ik meestal mijn camera, maar vandaag had ik hem bij me!
Sinds twee weken heb ik nieuwe ballen om mee te spelen. Ze passen in de werpstok, dus kan ik er lekker mee gooien. Aike vindt het heerlijk om er achter aan te gaan en Amy rent daar weer achteraan. Ze is meestal wel iets sneller dan Aike, maar gaat dan over de bal heen, die natuurlijk wel door Aike kan worden opgepakt. Soms heeft ze de bal wel en dan daagt ze Aike flink uit. Maar daarom heb ik er dus meteen twee gekocht, kunnen ze beide achter de bal aan. Aike brengt hem steeds vaker bij me terug om nog een keer te laten gooien. Amy rent dan met de andere bal in de bek met hem mee. Zij laat de bal ook nog wel eens ergens liggen en dan moet ik er naar zoeken. Ze leert zo wel het commando 'zoek', want vaak rent ze dan al in de juiste richting en een enkele keer vindt ze de bal ook. Vol triomf natuurlijk!
Vandaag dus de camera bij me, zodat ik een aantal leuke plaatjes kon schieten:

Dit keer heeft Aike de bal

Neus in de sneeuw

Languit in de sneeuw met de bal binnen bereik

Aike was weer sneller of slimmer.....

Dan maar even snuffelen wat er onder de sneeuw ligt

Nog een keer?

Mooi hondje..

Er zijn andere honden in aantocht.

Aike knaagt graag op de bal, en maakt daar rare geluiden bij!!

Zo moe na het spelen in de sneeuw...

Nieuw begin

Het nieuwe jaar is begonnen, we sluiten een drukke periode af. Verschillende verjaardagen, waaronder mijn 50ste. Tijdens het feestje hebben de honden 's middags veel in de bench gelegen, zodat ze niet steeds voor de voeten liepen. Ze werden twee keer uitgelaten, door mijn zusje en haar dochter en later nog een keer door Bas en mijn zwager. Dat vinden ze toch raar, omdat ik ze eigenlijk meestal uitlaat. Maar ze deden toch beide waarvoor ze buiten waren!

De kerst was lekker rustig, eerste kerstdag waren met z'n drieën, Jan, Rob en ik, tweede kerstdag waren Bas en Paulien er ook. Een rustige aanloop naar het einde van het jaar.

Op 28 december ging het eerste vuurwerk over de toonbank en de lucht in. Die avond liep ik met de honden mijn lange ronde door de wijk, toen er aan de andere kant van het water een vuurpijl werd afgeschoten. Aike stond al op scherp vanwege wat geknal op de achtergrond, Amy stond nu ook strak. En met elke nieuwe pijl die onder luid geknal uit elkaar barstte, trok ze me harder de andere kant op. Ik ben nog enkele meters doorgelopen, om daarna toch maar een straatje eerder af te slaan naar huis.
Daar heb ik Aike binnengelaten en ben ik met Amy toch nog een extra rondje gelopen. Met veel beloningen en de clicker kreeg ik haar toch nog rustig mee. Positieve beloning in optima forma ;-)
Zaterdag werd er overdag wel op afstand geknald, dus ben ik naar het veldje achter school gegaan met ballen en de ballenwerper Zo kon ik ze allebei afleiden van de knallen en kregen ze ook nog eens genoeg beweging. Maar na een paar harde klappen, kreeg Aike het toch te kwaad en zijn we toch maar naar huis gegaan. 's Avonds heb ik zze maar apart uitgelaten, omdat Aike in het donker al helemaal niet wilde lopen.Amy liep wel mee, maar was toch blij dat ze weer thuis was.
Zondagmiddag ben ik met Brigitte naar de hei geweest. Zij met haar vier meiden en een logeetje. Het was best al druk, veel mensen met nerveuze honden. Gelukkig waren de knallen hier alleen heel erg ver in de verte te horen, dus hebben we heerlijk kunnen lopen met de honden.
Op maandag had Brigitte geen tijd, omdat de winkel open was. Jan en ik hebben toen de meiden opgehaald en zijn ww eer naar de hei geweest. Het was nu behoorlijk druk, we liepen bijna in een file ;-) en de klappen op de achtergrond waren nu veel duidelijker en veelvuldiger te horen. Vooral Aike was daardoor iets nerveuzer. Jessie bleef vaker achter, omdat ze waarschijnlijk nogal onder de drugs (lees: anti-stress pasta) zat. Maar we hebben toch ruim een uur redelijk rustig kunnen lopen. Helaas was dat relaxte gevoel snel weer over, toen we weer in de bebouwde kom kwamen.

Vanaf dat moment tot ruim na middernacht, is Aike erg onrustig geweest. Hij heeft even profijt gehad van de flinke scheut advocaat met slagroom, maar op een gegeven moment hielp dat ook niet meer. Amy keek wel iedere keer op bij harde knallen en ze blafte ook regelmatig als antwoord hierop, maar ze had er niet echt onrust door. Ik ben gedurende de avond vaker even apart met ze naar buiten gelopen, waarbij alleen Amy soms een klein plasje deed. Aike maakte steeds een schijnbeweging, maar werd in zijn pogingen om te plassen steeds gestoord door geknal. En dan was de aandrang direct over...

Op nieuwjaarsdag liep ik rond 9 uur buiten met de honden en het was heerlijk rustig op straat. Aike geloofde zijn oren niet. Langzamerhand zag ik de ontspanning in zijn lijf komen. Hij durfde weer eindelijk weer zijn poot op te tillen om te plassen.  Helaas werd dat gevoel bij de middagwandeling weer helemaal teniet gedaan, omdat er een aantal onverwacht harde knallen te horen waren. Mar morgen zal het weer beter gaan. En dan duurt het weer 12 maanden tot de volgende jaarwisseling.