yippee-ki-yay

Het was koud en er waaide een snijdende wind uit het noordoosten (hoorde ik op de radio!!), maar ik had de auto voor de deur, Amy was niet meer loops, dus.....lekker naar het park!
Aike ging he-le-maal los en Amy had moeite om hem bij te benen/poten.

RENNEN!!!

De wind in de billen

Amy wacht even af....

Amy kan Aike best wel bijbenen, ze springt losjes mee over de slootjes, maar als ze even een pauze moet nemen om te plassen of poepen, komt ze niet meer bij en wacht gewoon af tot hij weer bij mij terug komt. Slim hondje, toch!

Er is overigens genoeg te doen, want er zitten een heleboel ganzen en meeuwen op en bij het water. Er wordt ook weer veel poep gegeten, ik hoop dat Amy er nu beter tegen kan dan vorig voorjaar. (Zie  Juni 2012 het stukje "Ganzenpoep")


Natuurlijk lokt het water enorm, ondanks de kou. Beiden duiken door een ondieper deel naar een klein zandstrandje en doen zich tegoed aan nog meer ganzenpoep. Ik ben maar doorgelopen en na enkele tellen hoorde ik weer het geroffel van de pootjes ten teken dat ze achter me aan kwamen. Toch fijn, een staBIJ.

even een slokje ijswater

Aike waagt de sprong

Amy er natuurlijk achteraan

Samen aan de ganzenuitwerpselen, wat een feest :-(

Amy vond dit bruggetje een beetje eng, maar samen met Aike niet meer.

Helaas was de grond niet zodanig bevroren dat de honden schoon bleven. Moe waren ze wel na dit rondje van krap 40 minuten, maar dat vind ik dus niet vreemd! Het was helemaal top en nu liggen ze lekker te drogen en uit te rusten.

Eigenlijk nog niet genoeg gerend

Modderhondje

Ik lig net lekker.....

Lekker luieren....

Toch niet gemist...!

Hert weekend van 25 t/m 28 januari hadden we een huisje gehuurd bij Landal Lommerbergen in Reuver Limburg. De honden mochten natuurlijk mee.
De eerste dag waren beide een beetje onwennig, andere bench, ander kleedje, ander plekje. Maar vanaf zaterdag hadden ze toch hun draai gevonden. Vooral omdat er via het grote raam heel veel te zien was buiten. En zeker vanaf het moment dat we brood voor de vogels hadden gegooid.

Aike houdt de vogels scherp in de gaten

Amy wil ook wel graag buiten kijken

Niet weg te slaan bij het raam

Ook het aansteken van de open haard was het bekijken meer dan waard. Wel een beetje eng, dat geknetter!

Waar komt dat geluid vandaan?

Baas, wat doe je daar?

Een aantal weken geleden werd Amy's zusje Saar loops. Bij Amy tot op heden geen tekenen, behalve dat ze in diezelfde periode erg veel haar vulva aan het likken was. Dus eigenlijk dacht ik dat ik het wellicht gemist had, dat Amy het een beetje verborgen had gehouden. Maar vandaag bleek, dat ik het bij het verkeerde eind had. Toen ik haar even in de bench wilde doen, omdat ik naar boven moest, zag ik een druppeltje bloed op de grond liggen. En ja, dit kwam bij haar vandaan. Omdat ik niet zo'n poetser ben en ik geen zin heb om de hele dag achter haar aan te lopen, heb ik haar een 'periode'broekje aangedaan. Vond ze eerst niet geweldig, maar ze ging er toch mee in de mand liggen om te slapen. Later heeft ze nog wel een paar keer tegen de deur en de kast geschurkt om het misschien alsnog uit te kunnen doen. Maar dat lukt echt niet.

Hmm, jij ruikt bijzonder!

Aike heeft wel even gesnuffeld, maar heeft verder geen belangstelling getoond. Ben benieuwd hoe andere reuen gaan reageren. Kan voorlopig nog geen kwaad, gelukkig!

Sneeuwpret

Op 24 januari met Amy voor controle van haar ogen naar de dierenarts geweest, was allemaal prima in orde.

Omdat ik ze nu allebei in de auto had, (met dank aan Rob voor het lenen van zijn bolide) meteen even doorgereden naar Sascha dierenspeciaalzaak om ze te wegen. Aike weegt 20,7 kg, Amy weegt 16,8 kg. En natuurlijk gaan we daar niet met lege handen weer weg^^ Even wat lekkers ingekocht voor ons weekendje Limburg.

Sneeuw levert toch altijd mooie plaatjes op. Helaas vergeet ik meestal mijn camera, maar vandaag had ik hem bij me!
Sinds twee weken heb ik nieuwe ballen om mee te spelen. Ze passen in de werpstok, dus kan ik er lekker mee gooien. Aike vindt het heerlijk om er achter aan te gaan en Amy rent daar weer achteraan. Ze is meestal wel iets sneller dan Aike, maar gaat dan over de bal heen, die natuurlijk wel door Aike kan worden opgepakt. Soms heeft ze de bal wel en dan daagt ze Aike flink uit. Maar daarom heb ik er dus meteen twee gekocht, kunnen ze beide achter de bal aan. Aike brengt hem steeds vaker bij me terug om nog een keer te laten gooien. Amy rent dan met de andere bal in de bek met hem mee. Zij laat de bal ook nog wel eens ergens liggen en dan moet ik er naar zoeken. Ze leert zo wel het commando 'zoek', want vaak rent ze dan al in de juiste richting en een enkele keer vindt ze de bal ook. Vol triomf natuurlijk!
Vandaag dus de camera bij me, zodat ik een aantal leuke plaatjes kon schieten:

Dit keer heeft Aike de bal

Neus in de sneeuw

Languit in de sneeuw met de bal binnen bereik

Aike was weer sneller of slimmer.....

Dan maar even snuffelen wat er onder de sneeuw ligt

Nog een keer?

Mooi hondje..

Er zijn andere honden in aantocht.

Aike knaagt graag op de bal, en maakt daar rare geluiden bij!!

Zo moe na het spelen in de sneeuw...

Nieuw begin

Het nieuwe jaar is begonnen, we sluiten een drukke periode af. Verschillende verjaardagen, waaronder mijn 50ste. Tijdens het feestje hebben de honden 's middags veel in de bench gelegen, zodat ze niet steeds voor de voeten liepen. Ze werden twee keer uitgelaten, door mijn zusje en haar dochter en later nog een keer door Bas en mijn zwager. Dat vinden ze toch raar, omdat ik ze eigenlijk meestal uitlaat. Maar ze deden toch beide waarvoor ze buiten waren!

De kerst was lekker rustig, eerste kerstdag waren met z'n drieën, Jan, Rob en ik, tweede kerstdag waren Bas en Paulien er ook. Een rustige aanloop naar het einde van het jaar.

Op 28 december ging het eerste vuurwerk over de toonbank en de lucht in. Die avond liep ik met de honden mijn lange ronde door de wijk, toen er aan de andere kant van het water een vuurpijl werd afgeschoten. Aike stond al op scherp vanwege wat geknal op de achtergrond, Amy stond nu ook strak. En met elke nieuwe pijl die onder luid geknal uit elkaar barstte, trok ze me harder de andere kant op. Ik ben nog enkele meters doorgelopen, om daarna toch maar een straatje eerder af te slaan naar huis.
Daar heb ik Aike binnengelaten en ben ik met Amy toch nog een extra rondje gelopen. Met veel beloningen en de clicker kreeg ik haar toch nog rustig mee. Positieve beloning in optima forma ;-)
Zaterdag werd er overdag wel op afstand geknald, dus ben ik naar het veldje achter school gegaan met ballen en de ballenwerper Zo kon ik ze allebei afleiden van de knallen en kregen ze ook nog eens genoeg beweging. Maar na een paar harde klappen, kreeg Aike het toch te kwaad en zijn we toch maar naar huis gegaan. 's Avonds heb ik zze maar apart uitgelaten, omdat Aike in het donker al helemaal niet wilde lopen.Amy liep wel mee, maar was toch blij dat ze weer thuis was.
Zondagmiddag ben ik met Brigitte naar de hei geweest. Zij met haar vier meiden en een logeetje. Het was best al druk, veel mensen met nerveuze honden. Gelukkig waren de knallen hier alleen heel erg ver in de verte te horen, dus hebben we heerlijk kunnen lopen met de honden.
Op maandag had Brigitte geen tijd, omdat de winkel open was. Jan en ik hebben toen de meiden opgehaald en zijn ww eer naar de hei geweest. Het was nu behoorlijk druk, we liepen bijna in een file ;-) en de klappen op de achtergrond waren nu veel duidelijker en veelvuldiger te horen. Vooral Aike was daardoor iets nerveuzer. Jessie bleef vaker achter, omdat ze waarschijnlijk nogal onder de drugs (lees: anti-stress pasta) zat. Maar we hebben toch ruim een uur redelijk rustig kunnen lopen. Helaas was dat relaxte gevoel snel weer over, toen we weer in de bebouwde kom kwamen.

Vanaf dat moment tot ruim na middernacht, is Aike erg onrustig geweest. Hij heeft even profijt gehad van de flinke scheut advocaat met slagroom, maar op een gegeven moment hielp dat ook niet meer. Amy keek wel iedere keer op bij harde knallen en ze blafte ook regelmatig als antwoord hierop, maar ze had er niet echt onrust door. Ik ben gedurende de avond vaker even apart met ze naar buiten gelopen, waarbij alleen Amy soms een klein plasje deed. Aike maakte steeds een schijnbeweging, maar werd in zijn pogingen om te plassen steeds gestoord door geknal. En dan was de aandrang direct over...

Op nieuwjaarsdag liep ik rond 9 uur buiten met de honden en het was heerlijk rustig op straat. Aike geloofde zijn oren niet. Langzamerhand zag ik de ontspanning in zijn lijf komen. Hij durfde weer eindelijk weer zijn poot op te tillen om te plassen.  Helaas werd dat gevoel bij de middagwandeling weer helemaal teniet gedaan, omdat er een aantal onverwacht harde knallen te horen waren. Mar morgen zal het weer beter gaan. En dan duurt het weer 12 maanden tot de volgende jaarwisseling.

Winter Wonderland

Voor vandaag was veel sneeuw voorspeld en die hebben we gehad! Wat een pak!
Voor Amy was het natuurlijk de eerste keer en ze genoot met volle teugen. Eerst vanochtend bij het eerste rondje. De neus ging omlaag en de riem strak. Voorwaarts! Ik had moeite om haar in bedwang te houden, ze rook zo veel onder die witte laag.
Helaas moest ze daarna in de bench, omdat onze nieuwe deuren werden geplaatst. Maar vanmiddag konden we meerijden met Brigitte naar het Horsterpark. Daar gingen de remmen los en ging ze samen met Aike achter de vogels aan. Op sommige momenten waren ze zo ver weg, dat ik zelfs Aike niet meer hoorde blaffen. Ze komen samen wel regelmatig kijken, waar ik (en natuurlijk Brigitte) ben, om daarna meteen weer er vandoor te gaan. Ik heb dan ook weinig foto's van hen kunnen maken. Alleen een paar bewogen exemplaren en een paar met de meiden van Brigitte.

Samen met Guusje spelen met een Vizla-pup

Even stilstaan om een praatje te maken met andere wandelaars

Brigitte riep....

De meiden worden gepositioneerd voor een groepsfoto

Gebeurt maar zelden dat Brigitte op de foto staat!

Na een wandeling van ruim een uur, waren we weer terug bij de auto. Honden erin en naar huis. Amy sliep al voor we daar waren. Ze kon direct weer de bench in om te slapen.

Aike had veel sneeuw gegeten. Toen ik na een half uur in de berging kwam, had hij een hele grote plas gedaan op de vloer. De stakker, zijn blaas moet zo'n beetje geknapt zijn, voordat hij dit doet. Leermomentje voor mij: Aike na een sneeuwwandeling nog eens extra laten plassen.

Op zaterdag lag er nog steeds veel sneeuw, maar scheen er ook een prachtig zonnetje.Ik ben met de honden naar het veldje hier in de wijk gegaan (mogen ze eigenlijk niet los, maar op zaterdag is er geen controleur). Aike had al enkele meeuwen zien vliegen en was al aardig opgefokt. Amy doet dan graag mee door tegen hem te gaan blaffen. Men hoort mij van verre komen!! 

Ik heb ze meteen aan het begin maar losgegooid, want ze waren bijna niet te houden. Aike ging er direct vandoor en Amy spurtte er achteraan. De meeuwen vlogen enkele keren over hun hoofden, wat bij Aike werkt als een rode lap op een stier. Ik had de camera bij me om een paar mooie foto's te maken. Op een bepaald moment stond Amy in een mooie stand naar Aike te kijken en ik wilde daar een foto van maken. Helaas stond ik er te ver vanaf, dus probeerde ik snel dichterbij te komen. Net te laat natuurlijk, Amy schoot alweer op Aike af.

De aanval wordt geopend!

Aike stond dicht bij het water en Amy wilde daar ook eens snuffelen. Ze deed nog een stap naar voren en stond ineens op het ijs, wat natuurlijk veel te dun is. Twee stapjes later zakte ze er door heen en dat was koud!! Ze begon meteen te spartelen en probeerde op de kant te klimmen, maar die is op dat gedeelte veel te hoog. Dus ik als een speer de camera opgeborgen en haar in het nekvel grijpen om haar eruit te laten klimmen. Ze schudde een keer en ging weer achter Aike aan alsof er niks gebeurd was. Maar dit betekende wel dat we meteen naar huis gingen. Er begonnen zich al snel ijsspegels aan haar vacht te vormen.

Onderweg kwamen we nog een voerplaats tegen, waar mensen de watervogels bijvoeren. Amy stond stokstijf en daar heb ik well een mooie foto van!

Jammer van de lijn, maar ik durfde haar niet los te laten!

Aike vond de vogels ook interessant...

Thuis heb ik ze nog even in de tuin gezet voor een mooi plaatje, wie weet mooi genoeg voor een kerstkaart.

Ze willen elkaar niet zien

Lekkers??

Aike is afgeleid.

Aike reageert op de buurman die langs loopt. Ook een merel wordt gevolgd, als die uit de bosjes opvliegt. Het blijft een vak apart. Toch nog maar eens met Brigitte lopen in de sneeuw!

Ogencheck

Vanmiddag had ik weer een afspraak bij dokter Bart voor controle van Amy's ogen.
Drie weken geleden was ik er ook en kreeg ik antibiotica mee voor het linkeroog. Het rechteroog moest ik twee keer per week nog met het andere middel behandelen. Toen ik thuis was, meteen de verpakking geopend en de bijsluiter bekeken. Die vermeldde: oorzalf i.p.v. oogzalf. Maar na een belletje naar de praktijk bleek het toch om het juiste spulletje te gaan.
Ik heb trouw twee keer daags haar linkeroog gezalfd (raar spul overigens, net een worm uit een tube!) en nu dus weer op controle. Dokter Bart was tevreden en ik mocht dan ook (voorlopig) stoppen met zalven.
In januari nog een keer op controle.
Ik ben er sinds de eerste keer zeker 5 keer op controle geweest, maar heb tot nu toe alleen de eerste behandeling betaald. Blijft me verbazen, ze maken toch tijd voor me vrij.

Op de heenweg had ik beide honden bij me, wat absoluut geen succes was. Aike was superhyper, Amy reageert daarop, dus liep ik met twee blaffende honden naar 't Holland. Gelukkig kwam Rob me halen en kon Aike intussen even in de auto 'afkoelen'.
Ik hoop dat dit gedrag ooit een keer overgaat, ik kan ze toch echt niet altijd apart uitlaten ;-))

De mand is favoriet bij beiden

Een mooie herfstdag in november.....

Op 2 november scheen er een heerlijk najaarszonnetje, dus ben ik met de honden naar het Horsterpark gelopen. Zie hieronder in een door Rob gemaakt filmpje onze belevenissen!!